8 Maji 2026

Argjentina është në qendër të një hetimi ndërkombëtar shëndetësor, pas një shpërthimi të Hantavirusit në anijen turistike holandeze MV Hondius, me autoritetet që po hetojnë një deponi (habitat, zonë të kontaminuar) në periferi të Ushuaia-s, në pjesën jugore të vendit, si një burim të mundshëm infeksioni.

Sipas vlerësimeve fillestare, një çift holandez u ekspozua ndaj virusit atje, i cili besohet të ketë qenë në fillim të zinxhirit të transmetimit gjatë një ekskursioni për të vëzhguar zogjtë.

Zona tërheq një numër të madh vizitorësh për shkak të botës së saj të pasur të shpendëve, por të njëjtat kushte mjedisore favorizojnë gjithashtu praninë e brejtësve që janë bartës të virusit.

Hantavirusi transmetohet nëpërmjet kontaktit me urinën, pështymën ose jashtëqitjet e brejtësve të infektuar.

Në rastin e MV Hondius, ekspertët e konsiderojnë veçanërisht shqetësuese faktin që u zbulua i ashtuquajturi lloji i Andeve, varianti i vetëm i njohur i virusit që mund të transmetohet nga një person te tjetri.

Besohet se kjo ka kontribuar në përhapjen e rasteve midis pasagjerëve pasi çifti hipi në anije.

Rasti nxori në pah gjithashtu çështjen e tërheqjes së Argjentinës nga Organizata Botërore e Shëndetësisë. Tërheqja e vendit nga OBSH-ja, ashtu si ajo e Shteteve të Bashkuara, hyri në fuqi në mesin e marsit, duke shkaktuar reagime ndërkombëtare.

Drejtori i përgjithshëm i OBSH -së, Tedros Adhanom Ghebreyesus, u bëri thirrje publikisht të dy vendeve të rishqyrtonin vendimin e tyre, me qeverinë argjentinase që u përgjigj se mund të vazhdonte bashkëpunimin ndërkombëtar për çështjet shëndetësore pa qenë anëtare e organizatës.

Megjithatë, vendi vazhdon të ruajë bashkëpunimin teknik me Organizatën Pan-Amerikane të Shëndetësisë.

Lloji i Andeve transmetohet nga Oligoryzomys longicaudatus, i njohur edhe si “miu me bisht të gjatë” ose colilargo. Ky është një brejtës i vogël i egër që jeton në Argjentinën jugore dhe Kili dhe konsiderohet rezervuari natyror i virusit.

Specia është endemike dhe e mbrojtur, dhe luan një rol të rëndësishëm në ekosistem, duke transportuar fara dhe duke qenë pjesë e zinxhirit ushqimor.

Kafshët e infektuara zakonisht nuk shfaqin simptoma të sëmundjes, por ato mund ta transmetojnë virusin tek njëra-tjetra, kryesisht gjatë sezonit të çiftëzimit.

Shkencëtarët vërejnë se popullatat e këtyre brejtësve tregojnë luhatje të mëdha në varësi të kushteve klimatike, disponueshmërisë së ushqimit dhe ndërhyrjeve njerëzore, të tilla si shpyllëzimi dhe zgjerimi i bujqësisë.