
Ata vranë nderin, vetëm që turpi të jetojë. (Metaforë e shoqërisë sonë).

30 Gusht 2025
Një grup ushtarësh pushtuan një fshat dhe përdhunuan të gjitha gratë, përveç njërës. Ajo refuzoi të nënshtrohej, u përball me ushtarin, e vrau dhe ia preu kokën. Kur ushtarët përfunduan mizorinë e tyre dhe u larguan, gratë e fshatit dolën nga shtëpitë duke mbledhur rrobat e shqyera e duke qarë. Vetëm ajo grua doli ndryshe: me kokën e ushtarit në duar dhe me sy plot krenari. Ajo u tha:
“Çfarë menduat? Se do pranoja përdhunimin apo të më vriste, pa u mbrojtur? Jo, zgjodha ta vrisja unë.”
Por gratë e tjera, të frikësuara se burrat e tyre do t’i pyesnin pse nuk rezistuan njësoj si ajo, vendosën ta vrisnin. Dhe kështu bënë. Ata vranë nderin, vetëm që turpi të jetojë.
Ky rrëfim është një metaforë e shoqërisë sonë sot: aty ku çdo njeri i drejtë e i ndershëm sulmohet, shtypet ose izolohet, vetëm që të mos dëshmojë për korrupsionin dhe padrejtësitë e tyre.

Ata vranë nderin, vetëm që turpi të jetojë.