Me lahutën në duar dhe me zemrën plot dashuri për traditën, ai i këndoi historisë sonë dhe trimërisë. Zëri i tij nuk ishte thjesht muzikë, por identitet,ishte një frymë që bashkonte breza.

Ngushëllimet më të sinqerta për familjen, të afërmit, bashkëpunëtorët dhe kolegët me të cilët i dhanë zë e shpirt lahutës.

Trashëgimia që ai la pas do të jetojë gjatë,në çdo tingull lahute dhe në çdo zemër që rreh për traditën.

U prehsh në paqe, lahutar i paharruar, Jonuz Delaj!