18 Tetor 2026

Edi Rama në daljen e ditës së sotme ka kopjuar në deklaratën e tij ish ambasadorin izraelit në OKB, Gilad Erdan. Ai në mënyrë të shëmtuar u mundua të nxjerrë shqiptarët protestues terroristë në të njëjtin nivel me palestinezët, ku padyshim midis Izraelit dhe Palestinës ka një hendek të madh armiqësie. Po cfarë armiqësie ka ky fundërrinë kryeministri i Shqipërisë me elitën e kombit shqiptar, me fëmijët tanë, me kombin tonë?

Duke ndjekur gjurmët e Gilad Erdanit, ai përdor të njëjtën gjuhë kriminalizuese për të etiketuar protestuesit si “terroristë”, edhe kur mjetet e tyre të mbrojtjes janë primitive dhe simbolike. Ky transplantim i narrativës izraelite në kontekstin shqiptar nuk është thjesht huazim retorik, por dëshmi e varfërisë së mendimit politik dhe paaftësisë për të artikuluar një gjuhë që i përgjigjet realitetit vendas.

Në vend që të ndërtojë një argument të bazuar në shkaqet e pakënaqësisë së qytetarëve, Rama zgjedh rrugën më të lehtë: importon një skemë të gatshme kriminalizimi, ku etiketa e “terroristit” shërben si armë universale për të mbytur çdo kundërshtim. Ky kopjim e bën diskursin e tij të duket i konsumuar, i parashikueshëm dhe i shkëputur nga konteksti shqiptar. Në këtë mënyrë, ai nuk flet si një lider që kupton shoqërinë e tij, por si një figurë që huazon fjalorin e të tjerëve për të mbuluar boshllëkun e argumentit.

Ky deficit i origjinalitetit është i rrezikshëm sepse e barazon protestën civile me terrorizmin, duke e bërë të pamundur një dialog real. Në vend që të adresojë shkaqet e pakënaqësisë, pushteti e kriminalizon reagimin, duke e kthyer daljen e sotme në një pasqyrë të varfërisë së mendimit politik. Retorika e tij nuk është produkt i reflektimit mbi shoqërinë shqiptare, por një riciklim i narrativave të huaja, të cilat shërbejnë vetëm për të justifikuar përdorimin e forcës dhe për të ruajtur monopolin e pushtetit.

Në këtë kuptim, Rama shfaqet si një kopjues i retorikës së huaj, një lider pa zë të vetin, i mbështetur vetëm te huazimet. Dalja e sotme nuk është dëshmi e forcës së tij politike, por e dobësisë: paaftësisë për të prodhuar një gjuhë origjinale që i përgjigjet realitetit shqiptar. Dhe kjo e bën komunikimin e tij një farsë të përsëritur, ku etiketa e importuar zë vendin e argumentit të munguar.

Gazeta Sot