Taulant Balla

22 Tetor 2026

Tensionet e ashpra që kanë përfshirë kryeqytetin morën një kthesë dramatike më 18 tetor 2026, kur selia e Partisë Socialiste u sulmua me gurë dhe mjete të forta nga studentët protestues. Të rinjtë, të mbledhur në ditët e tyre të revoltës kundër kushteve universitare, tarifave të larta dhe skandaleve korruptive, shpërthyen në pakënaqësi masive, duke goditur direkt fasadën e partisë në pushtet.

Ky sulm erdhi si pasojë e një revolte të akumuluar ndaj arrogancës qeveritare dhe dhunës së ushtruar nga Policia e Shtetit mbi të miturit dhe të rinjtë në protestë. Por ajo që e thellon akoma më tej skandalin është krahasimi met historikun e dhunës politike në Shqipëri dhe qëndrimet e dyfishta të eksponentëve të majtë, veçanërisht të Taulant Ballës. I pyetur nga gazetarët për praninë e personave të armatosur me shkopa bejsbolli dhe punonjësve të IKMT-së që kishin rrethuar godinën e PS-së, kreu i grupit parlamentar socialist nuk e mohoi praninë e tyre, por zgjodhi të sulmojë opozitën.

Balla deklaroi se Sali Berisha është instruktori i goditjes së PS-së dhe se ata e dinin që ai do të dërgonte njerëz për ta djegur, duke shtuar se “nëse militantët tanë ishin aty për të mbrojtur PS-në, selia e PD-së mbron zjarrvënësit”. Kjo deklaratë ka sjellë në vëmendje një paralele të fortë historike me veprimet e veta të shkuara të Taulant Ballës në opozitë, kur ai vetë ishte protagonist i thyerjes së kordonëve të sigurisë.

Gjatë tensioneve politike të majit 2011, po ky Taulant Balla që sot kërkon llogari për gurët e studentëve, hidhej vetë mbi kokat e forcave të policisë dhe kërcente mbi kangjellat e KQZ-së për të kapërcyer gardhet e shtetit, duke përfunduar i lënduar në krah dhe duke akuzuar atëherë policinë për dhunë të egër.

Ky ndryshim radikal i qëndrimit, ku kapërcimi i kangjellave, sulmi ndaj kordonëve dhe përplasjet e djeshme me policinë quheshin betejë demokratike, ndërsa revolta e sotme e studentëve quhet krim, nxjerr zbuluar dy standardet e frikshme të Rilindjes.

Pjesa më hipokrite e këtij teatri politik mbetet reagimi i vetë kryeministrit Edi Rama. Përmes daljeve publike dhe rrjeteve sociale, Rama ka nxituar të dënojë me gjuhën më të ashpër “dhunën e egër” të studentëve, duke bërë moral mbi pacënueshmërinë e institucioneve demokratike dhe duke u ofruar atyre dialog formal nën kushte të paracaktuara.

Mirëpo, kreu i qeverisë ka zgjedhur të mbajë një heshtje absolute dhe nuk ka thënë asnjë fjalë të vetme për praninë e personave të maskuar, civilëve të armatosur dhe militantëve me shkopa bejsbolli që u instaluan në oborrin e selisë së tij. Kjo heshtje selektive dëshmon se për Edi Ramën, ligji dhe qetësia vlejnë vetëm kur bëhet fjalë për qytetarët, ndërsa kur rrezikohet pushteti i tij, përdorimi i strukturave paralele dhe bandave private me shkopa bejsbolli pranohet në heshtje si një mjet legjitim për të ruajtur godinën e partisë.