Shoqata me qendër në Shkodër është e themeluar nga kompozitori dhe dirigjenti i mirënjohur Zef Çoba, profesor i dirigjimit koral në Akademinë e Arteve Tiranë dhe ka 11 vjet që zhvillon veprimtari muzikore brenda dhe jashtë vendit...

“Hearts expression” është titulli i programit artistik, me të cilin Shqipëria u përfaqësua në Festivalin e Nëntë Ndërkombëtar të Koreve të Dhomës së Kragujevacit (16-21 gusht 2011). Dhe u përfaqësua me dinjitet me korin e dhomës së shoqatës “Miqtë e Muzikës ‘Rozafa Expression’”. Kjo shoqatë me qendër në Shkodër, themeluar nga kompozitori dhe dirigjernti i mirënjohur Zef Çoba, profesor i dirigjimit koral në Akademinë e Arteve Tiranë, ka 11 vjet që zhvillon veprimtari muzikore brenda dhe jashtë vendit, prandaj pjesëmarrja e korit të kësaj shoqate në një festival ndërkombëtar, përkrah koreve të dhomës së Kragujevacit (Serbi), Sopot-it (Poloni), Miskolc-it (Hungari), Sofies (Bullgari), Krasnojarskit (Rusi), nuk ishte e rastësishme. Nuk ishte i paparashikuar as suksesi i arritur prej atij kori në të gjitha performancat gjatë ditëve të Festivalit dhe, veçanërisht, në shfaqjen kryesore ku u interpretua i plotë programi “Hearts expression”.

“Programi i koncertit “Hearts expression”,- vazhdon Zefi,- është zgjedhur në përshtatje të tingullit koral dhe të performancës së korit tonë “Rozafa Expression”. Kënga lirike shqiptare e në mënyrë të veçantë shkodrane, me karakteristikat e veta melo-ritmike, është e pranishme në repertor me disa tipe të ndryshme, të cilat janë zgjedhur e përpunuar nga emra të shquar të muzikës shqiptare. Që koncerti të bëhej i larmishem e interesant, në program, krahas koraleve shqiptare, janë zgjedhur pjesë e vepra korale të autorëvë të shquar botërorë, që kanë jetuar e krijuar në periudha të ndryshme, duke filluar që nga baroku e deri në ditët e sotme, përfshirë edhe pjesë e vepra korale të vendeve të ndryshme, duke filluar që nga rajoni ynë i Ballkanit, Europa e deri te këngët e njohura amerikane, “Spiritual”.

2. “Këngëtarët e Zefit”

Për ne që ndiqnim me ankth përformancën e çdo numri të grupit tonë, duarrtrokitjet e spektatorit dhe zërat “bravo, bravo” që i paraprinin duartrokitjeve, i përjetonim si të ishim vetë në skenë. Kjo ndodhte jo vetëm për pjesët e kompozitorëve të njohur, si: Bach, Vivaldi, Cesar Franck, Bethoven, John Ruther, Bepi de Marzi, Shubert, Dragan Suplevski, por edhe të kompozitorëve tanë, si: Fehim Ibrahimi (”Vallja e luleve”), Simon Gjoni (“Lule borë”), Milto Vako (“Bie lodra”), Zef Çoba (“Si bylbylat në pranverë”, popullore e përpunuar për kor), Tish Daija (“Këndon bylbyli poshtë zallit”, popullore e përpunuar për kor), Çesk Zadeja (“Rritu, moj Bajame”, popullore e përpunuar për kor) etj. Madje, maestro Milto Vakon, që ishte i pranishëm në këtë pjësëmarrje, e kërkuan të ngrihet në këmbë: kompozimi i tij “Bie lodra” u interpreua me profesionalizëm të spikatur, me ngrohtësi të brëndshme dhe me një dinamizëm të shpërfaqur gëzueshëm nga fillimi deri në fund.

Por “Hearts expression” nuk është vetëm programi i zgjedhur me kujdes e kurajo nga profesor Zefi. Të zgjedhur prej tij janë edhe këngëtarët e korit dhe solistë: Erinda Agolli (“Panis Angelicus” dhe “Këndon bylbyli poshtë te zalli”), Olta Juba e Roland Gjoka (“Lule borë”), Semine Sulozeqi (“Ave Maria”), si dhe pjanistja shoqëruese, Iris Hasani, roli i të cilës qe i konsiderueshëm për evidentimin e vlerave të grupit. Specialistët thanë: një grup vokal i unifikuar dhe me një interpretim tepër origjinal. Ata vlerësuan mënyrën e të kënduarit, veçanërisht, të grupit të djemëve, duke nënkuptuar punën sistematike që bëhet prej mjeshtrit të këtij kori për edukimin muzikor, për mbajtjen gjallë të traditave kombëtare përkrah atyre universale. Tek kjo e fundit, ndoshta, qëndron sekreti i suksesit të “Hearts expression”, d.m.th., tingëllimi i partiturave korale të repertorit kombëtar thuajse në atë nivel ose ngjashëm me partiturat korale të emrave më të njohur të repertorit botëror.

Atë që nuk e thanë specialistët ose, më saktë, e thanë, por jo me një gjuhë prej specialisti, ishte komunikimi i maksimal i mjeshtrit të korit, profesor Zefit, me të gjithë trupën e artistëve, që ishin tepër të rinj në moshë për të qenë aq të përgjegjshëm artistikisht. Në shfaqje ata u bënë një me mjeshtrin, për të mos thanë se me entuziamnin e tyre e lartësuan më tej mjeshtrin dhe veten e tyre së bashku me të. Dhe ky komunikim i tyre nuk u pa vetëm në përformancën kryesore të grupit dhe në veprimtaritë dytësore: u pa kudo që ata ishin. Prandaj, për të gjithë pjesëmarrësit e Festivalit të sivjetshëm të Kragujevacit, kori i Shqipërisë u identifikua me “këngëtarët e Zefit”.

3. Passuksesi

Të pranishëm nga Shkodra ishte edhe një grup gjirimi dhe drejtoresha për kulturën në bashkinë e qytetit, z.Elena Zorba, e cila, duke shkëmbyer dhuratat simbolike me kryetarin e Bashkisë së Kragujevacit dhe presidentin e Festivalit, dirigjentin e njohur Miloje Nikoliç, la të hapur mundësinë e shkëmbimeve më të shpeshta të grupeve muzikore të të dy qyteteve. Ndërsa sposorizuesi që mundësoi udhëtimin e grupit nga Shkodra në Kragujevac (dhe Beograd), biznesmeni Gjergj Liqejza, u shpreh mbas shfaqjes: Një kënaqësi e tillë nuk mund të peshohet me asgjë materiale. Ai kishte vënë re se në katalogun e Festivalit (serbokroatisht dhe anglisht) shkruhej që Rozafa, emrin e të cilës mban kori i Zefit (Rozafa Ekspression), është “dëshmi e historisë 2400-vjeçare të qytetit të Shkodrës”: dhe kjo nuk është pak, përsëriste ai. Për këtë arsye u shpreh i gatshëm të sponsorizonte udhëtimin e këtij kori në Dubrovnik, në përgjigje të një ftese që ju bë mjeshtrit Zef Çoba në përgjigje të suksesit të merituar të programit “Hearts expression” në Kragujevac.