Xhani De Biazi: Shqiperia ne Boteror? Tani njerezit besojne
Në këtë seksion: Sporti · 8 artikuj ↓
Në rrugën drejt Brazilit ka histori interesante për t’u ndjekur, nga ato fabulat e vërteta në pritje për të shkruar fundi, mundësisht të lumtur. Mes skuadrave që bien më shumë në sy është Shqipëria trajnerit italian, Xhani De Biazi. Me fitoren në Norvegji, shteti i vogël ballkanik kapërceu në vendin e dytë, vetëm dy pikë nga kryesuesja e klasifikimit, Zvicra. Për këtë shprehet pikërisht trajneri i saj, De Biazi, në një intervistë ekskluzive për “Tuttomercatoëeb”.
Xhani De Biazi, Shqipëria është një nga zbulimet e eliminatoreve të botërorit. Skuadra është e dyta në grupin E, pas Zvicrës. Deçiziv ishte suksesi në Oslo kundër Norvegjisë, shumë herë më të kuotuar…
“Një fitore e rëndësishme kundër një skuadre, që në renditjen e FIFA është 35 vende më lart. Duke gërmuar në histori nuk ekzistonte kurrë më parë një fitore kundër një ekipi që qëndronte më lart në klasifikim. Por jam i lumtur edhe për fitoren kundër Lituanisë, një 4-1 i bukur, i cili më ka dhënë indikacione të rëndësishme në prag të sfidës së 7 qershorit, kur do të përballemi sërish me Norvegjinë, këtë herë në shtëpi”.
Në një intervistë të vjetër e jepnit si të pamundur kualifikimin për në Botëror…
“E vërtetë, por oreksi vjen duke ngrënë dhe gjëja që më befason është se tani në Shqipëri e shikojnë thuajse si një falimentim mosrritjen e një bilete për në Brazil”.
Cilat ishin pritshmëritë kur ju pranuat detyrën e trajnerit?
“Kur mora në dorë skuadrën, dikush më tha se ishte momenti i gabuar, se Kombëtarja vinte nga një periudhë në të cilën ikonat e vjetra ishin duke u larguar. Në të kaluarën ishin një skuadër më kompetitive, Kombëtarja kishte në gjirin e saj shumë lojtarë që luanin në Gjermani, por edhe në Itali si Tare. Thashë që me këtë skuadër nëse në fillim të eliminatoreve do të parashikoja vendin e tretë, do të më merrnin të gjithë për gënjeshtar. Tani duket se nuk mjafton vendi i tretë”.
Si u prit në Shqipëri fitorja kundër Norvegjisë?
“Një gëzim i pamasë. Dukej njëlloj si kur Italia fitoi Botërorin. Ishin të gjithë mosbesues, shpresa në fillim të ndeshjes ishte të rrëmbenim maksimumi një barazim. Ishte hera e parë që arrihej te një sukses i tillë dhe më të drejtë si të gjitha herët e para festohet në mënyrë të veçantë”.
Cilët janë rivalët kryesorë në grup?
“Në këtë moment i kam frikë të gjithë: sigurisht Norvegjinë, por edhe Islandën, që të gjithë e marrin lehtë, por që ka lojtarë që janë titullarë në Premier League si Sigurdson i Totenhemit. Më ka çuditur Sllovenia, e cila ka grumbulluar vetëm 3 pikë, e vështirë për t’u shpjeguar kjo rënie”.
Me gjykim të ftohtë si e shikoni ecurinë e Shqipërisë?
“Tani mund të them se që kur kam ardhur këtu, kam parë hapa përpara në organizimin e lojës. Taktikisht jemi përmirësuar dhe ekzistojnë shpresa që në të ardhmen t’i kemi të gjithë në dispozicion. Për fat të keq me Norvegjinë do të na mungojnë tre: Cana i Lacio, Roshi, që është një lojtar, të cilin e vlerësoj shumë, por që në Gjermani te FSV Frankfurti luan në mënyrë të pashpjegueshme pak, dhe Lila, që luan tek Pas Janina, në Greqi. Nuk do të jetë e lehtë, por përballë vështirësive do të reagojmë në mënyrën e duhur”.
Ku duhet të mësojë ende kjo skuadër?
“Këta djem nuk duhet të ulen dhe të mendojnë se janë më të mirët. Me Lituaninë kisha frikë, i trembesha një rënieje të tensionit pas fitores në Oslo. Por jam surprizuar në mënyrë të kënaqshme nga prova e lojtarëve të mi”.
Një batutë, në fund, për Paolo Ponzo, me të cilin ke ndarë momente emocionuese te Modena…
“Vdekja e tij më ka lënë pa fjalë. Paolo ishte një djalosh i artë, së bashku kemi ndarë momente shumë të bukura. Më duket e pamundur që ka vdekur duke ndjekur pasionin e tij të madh për vrapimin. Ishte një makinë luftë dhe nuk arrij ta perceptoj vdekjen e tij”.
Xhani De Biazi, Shqipëria është një nga zbulimet e eliminatoreve të botërorit. Skuadra është e dyta në grupin E, pas Zvicrës. Deçiziv ishte suksesi në Oslo kundër Norvegjisë, shumë herë më të kuotuar…
“Një fitore e rëndësishme kundër një skuadre, që në renditjen e FIFA është 35 vende më lart. Duke gërmuar në histori nuk ekzistonte kurrë më parë një fitore kundër një ekipi që qëndronte më lart në klasifikim. Por jam i lumtur edhe për fitoren kundër Lituanisë, një 4-1 i bukur, i cili më ka dhënë indikacione të rëndësishme në prag të sfidës së 7 qershorit, kur do të përballemi sërish me Norvegjinë, këtë herë në shtëpi”.
Në një intervistë të vjetër e jepnit si të pamundur kualifikimin për në Botëror…
“E vërtetë, por oreksi vjen duke ngrënë dhe gjëja që më befason është se tani në Shqipëri e shikojnë thuajse si një falimentim mosrritjen e një bilete për në Brazil”.
Cilat ishin pritshmëritë kur ju pranuat detyrën e trajnerit?
“Kur mora në dorë skuadrën, dikush më tha se ishte momenti i gabuar, se Kombëtarja vinte nga një periudhë në të cilën ikonat e vjetra ishin duke u larguar. Në të kaluarën ishin një skuadër më kompetitive, Kombëtarja kishte në gjirin e saj shumë lojtarë që luanin në Gjermani, por edhe në Itali si Tare. Thashë që me këtë skuadër nëse në fillim të eliminatoreve do të parashikoja vendin e tretë, do të më merrnin të gjithë për gënjeshtar. Tani duket se nuk mjafton vendi i tretë”.
Si u prit në Shqipëri fitorja kundër Norvegjisë?
“Një gëzim i pamasë. Dukej njëlloj si kur Italia fitoi Botërorin. Ishin të gjithë mosbesues, shpresa në fillim të ndeshjes ishte të rrëmbenim maksimumi një barazim. Ishte hera e parë që arrihej te një sukses i tillë dhe më të drejtë si të gjitha herët e para festohet në mënyrë të veçantë”.
Cilët janë rivalët kryesorë në grup?
“Në këtë moment i kam frikë të gjithë: sigurisht Norvegjinë, por edhe Islandën, që të gjithë e marrin lehtë, por që ka lojtarë që janë titullarë në Premier League si Sigurdson i Totenhemit. Më ka çuditur Sllovenia, e cila ka grumbulluar vetëm 3 pikë, e vështirë për t’u shpjeguar kjo rënie”.
Me gjykim të ftohtë si e shikoni ecurinë e Shqipërisë?
“Tani mund të them se që kur kam ardhur këtu, kam parë hapa përpara në organizimin e lojës. Taktikisht jemi përmirësuar dhe ekzistojnë shpresa që në të ardhmen t’i kemi të gjithë në dispozicion. Për fat të keq me Norvegjinë do të na mungojnë tre: Cana i Lacio, Roshi, që është një lojtar, të cilin e vlerësoj shumë, por që në Gjermani te FSV Frankfurti luan në mënyrë të pashpjegueshme pak, dhe Lila, që luan tek Pas Janina, në Greqi. Nuk do të jetë e lehtë, por përballë vështirësive do të reagojmë në mënyrën e duhur”.
Ku duhet të mësojë ende kjo skuadër?
“Këta djem nuk duhet të ulen dhe të mendojnë se janë më të mirët. Me Lituaninë kisha frikë, i trembesha një rënieje të tensionit pas fitores në Oslo. Por jam surprizuar në mënyrë të kënaqshme nga prova e lojtarëve të mi”.
Një batutë, në fund, për Paolo Ponzo, me të cilin ke ndarë momente emocionuese te Modena…
“Vdekja e tij më ka lënë pa fjalë. Paolo ishte një djalosh i artë, së bashku kemi ndarë momente shumë të bukura. Më duket e pamundur që ka vdekur duke ndjekur pasionin e tij të madh për vrapimin. Ishte një makinë luftë dhe nuk arrij ta perceptoj vdekjen e tij”.