Në emër të Krijuesit çë i besojm, I Cili të gjitha i ka pa kufi, Ti na mësove jetë të këndshme të gëzojmë, Dukë jetuar me jetë plotë kënaqësi,

Aty ku uji buronë, Aty jeta fillonë, Nga aty qarkullonë, Tërsinë rrumbullaksonë,

Dorëputhësit janë të pa identitetë, Të pa kombë, dhe të pa fe, Genjeshtërës i thojnë: “e vërrtetë”, Gjunjëzuar jetojnë pranë ne,

Edukata është veti njerëzore, E mësuar qyshë në fëmini Edukata është vlerë cilësore, Që ven rendë në shoqëri,

Pesmëdhijetë shekuj ngrinë flamurin e Lirisë, Qëndron Lapidarë në shërbim të njerëzisë, Ç`prej kur ndrite botën, të çetë nukë të lanë, “Ty për të çfarosur ”, shtatëmëdhijet lufta i bajnë,

Jeta nuk është e verbët, Pse nuk shef me sy, Ajo është e verbët, Nëse nuk punon me kry,

Në Prizren mbahet Kuvendi, Vijnë Shqiptarët siq është rendi, Në Kuvend gjithënji i pari, Naim Frashëri, ai birë Shqiptari,

Dhurove botës humanizmin dhe renesansen, lumturi dhe progresë, që të gjithë të gjejnë shanësen, kushë për bukë mos të vdesë,

Ata jan të gatshëm në gjdo situatë, Vetën duk lavdëruar, ditën të bëjn natë, Aftësi kan të t`merrësheme, njerëzit me i mashtruar, Gjithnji janë të gatëshëm gjendëjes me ju adaptuar,

Janë të betuar armikut ti shërbejn, Po dhe vendi të kallët flakë, Asgjë nuk kursejnë, Popullin të ulin në gjakë,

Aty ku uji buronë, Aty jeta fillonë, Nga aty qarkullonë, Tërsinë rrumbullaksonë,

Ojë, pranverë, ojë bukuroshe, Skej m`skej e qoshë em qoshe, Bukurija të ndriqonë, Dashurija në ty lulzonë,

Kur ka ken' Baloz Edelia ne Jutbin' Balozi ka ra Kunen Mujit don me ia marr N'saraj t'Mujit Balozi ka dal' po na rrin tri dit' e tri nete kurrsesi Kunes s'mund ia njese